مطلب ارسالی توسط :مریم بشارتیحکایت یک سفارش محبت آمیز... قهوهی مبادا... این داستان شما را بیشتر از یک فنجان قهوهی در یک روز سرد زمستانی گرم خواهد کرد... با یکی از دوستانم وارد قهوهخانهای کوچک شدیم و سفارش دادیم... بسمت میزمان میرفتیم که دو نفر دیگر وارد قهوهخانه شدند... و سفارش دادند: پنجتا قهوه لطفا... دوتا برای ما و سه تا هم قهوه مبادا... سفارششان را حساب کردند، و دوتا قهوهشان را برداشتند و رفتند... از دوستم پرسیدم: ماجرای این قهوههای مبادا چی بود؟ دوستم گفت: اگه کمی صبر کنی بزودی تا چند لحظه دیگه حقیقت رو میف

داستان عشق مترسک به کلاغ !!! كلاغ، بال زنان پر عقابی را كه به منقار داشت جلوی چشم مترسك تكان داد. روی سر اوایستاد. پر را گوشه ی كلاه او فرو كرد. بال ها را باز كرد. جستی زد و آمد روی دست مترسك:تولدت مبارك. مترسك با خوشحالی فریاد زد:وای خدای من،ممنونم كه به یاد من بودی. كلاغ سر پایین انداخت:از هدیه ایی كه برات آوردم،خوشت می آد؟ مترسك لبخند زد:این اولین و بهترین هدیه اییه كه گرفتم. و به كلاغ ها نگاه كرد كه مشغول غارت محصول ذرت بودند. نیش خند زد و گفت:خوب،البته خیلی هم ترسناك تر شدم. هر دو خندیدند.. صدای شلیك چند گلوله به هوا بلند شد. صدای بال زدن، غار غار كلاغ ها و

مطلب ارسالی توسط:فاطمه اسکندری یکی از دبیرستان های تهران هنگام برگزاری امتحانات سال ششم دبیرستان به عنوان موضوع انشا این مطلب داده شد که: ”شجاعت یعنی چه؟” محصلی در قبال این موضوع فقط نوشته بود : ” شجاعت یعنی این ” و برگه ی خود را سفید به ممتحن تحویل داده بود و رفته یود ! اما برگه ی آن جوان دست به دست دبیران گشته بود و همه به اتفاق و بدون …استثنا به ورقه سفید او نمره ۲۰ دادند فکر میکنید اون دانش آموز چه کسی می تونست باشه؟ . . . . !!!دکتر شریعتی!!!

دوستی چیزی جز گفتنِ حرف هایِ ساده نبود همین پیام هایِ گاه به گاهی زنگ زدن هایِ اتفاقی همین که وقتی یکی مان نبود جایِ خالیش را همه با انگشت نشان می دادیم در عکس هایِ رنگی بغل می کردیم به احترامش سکوت می کردیم کار سختی نبود اصلن قرار نبود کسی به کسی فکر کند ما در فکرهایِ هم به هم فکر می کردیم لبهامان را برای خندیدن به هم قرض می دادیم چشمهامان را برای گریستن دست هامان را برای فشردن اصلن قرار نبود خرده ریز هایِ شیشه در سینه هامان پایِ کسی را از قلب هایِ ما بِبُرد ما اتفاق هایی بودیم که برای هم می افتادیم از دست هم می افتادیم از چشمِ هم ... اصلن قرار نبود کسی

داستان واقعیه وقتی که الاغ شدم :تابستان سال 1389 بود .در حال رانندگی بودم حواسم نبود .یه دفعه یک ماشین با سرعت از کنارم رد شد و با بوق ممتد داد زد و گفت هی الاغ حواست کجاست . همانطور با سرعت رفت پشت چراغ قرمر ایستاد. چون خیابان خلوت بود منم رفتم کنارش ایستادم . شیشه های هر دو تامون پائین بود . یواشکی از کنار چشماش به من نگاه میکرد . منم مستقیم بهش نگاه میکردم . گفتم ،آقا میدونستی الاغ ماده هست و خرها، نرهستند . تو باید به من میگفتی خر . دوم اینکه اگه من الاغم ،حتما تو هم حضرت سلیمان هستی چون الان داری زبان الاغها رو میفهمی که باهات صحبت میکنم .سوم اینکه اصلا حو

سلام به همگی... اینجا رو یادتون میاد؟! یه زمانی برای خودش برو و بیایی داشت، دوستان میومدند و به اینجا سرمیزدند ولی الان مدت زیادی میشه که کمتر کسی توی وبلاگ پیغامی میذاره حالا علتش چی میتونه باشه، مثلا ایجاد شدن شبکه های اجتماعی جدید و در دسترس تر مثل تلگرام و استفاده کمتر از کامپیوترها، یا مشغله درسی و کاری دوستان.... به هر حال اگه اینجا هنوزم متقاضی داره و دوستان هنوز هم به وبلاگ سر میزنند، پیشنهاد میدم که بیشتر فعالیت کنند و از حال رو روزشون برای ما بگن... الان کجایید؟ چه میکنید؟ ازدواج کردید یا مجردید؟ بچه دارید؟ درس می خونید؟ سرکار میرید؟ مشتاق باخ